پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1396/02/18 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 28775980 تاریخ نمایش این آگهی : 1398/01/01 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 49132304
کد خبر : 244508 تاریخ ثبت : 1397/11/15 09:24 نظرات تایید شده : 9
علی اسماعیل پور

آشتی دوباره با تئاتر

از رفتن به تئاتر به عنوان منبعی برای رشد و شکوفایی خود استفاده کنید، چون تئاتر قدرتمندترین نمایش توانایی های انسان است. این جمله از استاد برجسته دانشگاه شهید بهشتی، محمود سریع القلم است که در وصف انسانی عقلانی گفته است. با این مطلع می خواهم به تئاتر اخیر اجرا شده به کارگردانی پیمان زند در بوشهر بپردازم. این نمایش آن قدر کشش و جاذبه دارد که بتواند با وجود ابزارهای قدرتمند ارتباطی امروز، مخاطب را در سالن تئاتر میخکوب نموده و در مرحله بعد رضایت خاطرش را به دنبال داشته باشد.

پیمان زند بعد از گذشت بیش از یک دهه به مقر اصلی خود که همان فرهنگ است برگشتند و چه بازگشت استثنایی داشتند. وی با این کار حضور مجدد خود را در تئاتر استان تثبیت کرد. بی گمان برای معرفی تئاتر بوشهر در حوزه ملی، هنرمندانی در سطح آقای زند می بایست فعالیت کنند.

سالها بود که تئاتر در بوشهر به خواب عمیقی فرو رفته بود و عملاً حرف جدیدی برای ارائه به مخاطب امروزی نداشت؛ اما این نمایش توانست مخاطبین را با تئاتر آشتی دهد و صندلی ها را پر کند. در واقع ضمیر مرجع خودش را پیدا کرد.

متن در نمایشنامه اهمیت فوق العاده ای دارد؛ گرچه عده ای معتقدند متن فقط کلمه است اما انصافاً نمی توان به سادگی از کنار متن با کیفیت، استخوان دار و پیوسته ی، نمایش حسنک کجایی گذشت. سرزندگی و تحرک متن و در عین حال فضا سازی های صورت گرفته، بسیار در اجرای کار موثر بوده است. این کار از این جهت تاثیر گذار بوده که از تفکر نویسنده جوشیده و به همین خاطر با کار هیچ کس دیگر اشتباه نمی شود. کارگردان، متن را به سادگی و به دور از شگردهای معمولی و به تعبیر خودش به دور از تکلف روایت می کند و اصراری به بزک کردن مطالب و آرایش آنها ندارد. از این منظر، اگر متن پیوستگی لازم را با سایر اجزاء نمایش نمی داشت قطعاً نمی توانست باعث پیوند مخاطب با نمایش شود. در حالی که ما می بینیم مخاطب مانند یک داستان جذاب، در انتظار بخشهای بعدی می ماند؛ بدون اینکه این پیوستگی از بین برود. از سویی دیگر انتخاب دقیق و هوشمندانه نقش ها در کنار متن باکیفیت، همه عناصر و اجزاء مرتبط را به صورت جریانی مستمر درآورده که برای مخاطب جذاب و دلنشین است.

این نمایش رویکردی عمیق و واکاوانه به مسائل اجتماعی امروز ایران دارد. تقابل سنت و مدرنتیه به نحو شایسته ای به تصویر کشیده می شود و بیننده تجسم خوبی از این عناصر در ذهن دارد. نمایش، راوی یک آسیب جدی در حوزه خانواده است که موجب گشته حرمت و قداستی که در گذشته ، افراد برای خانواده قائل بودند در مناسبات جدید اجتماعی و شهری رنگ ببازد و دستخوش تغییر شود.

بی اعتمادی در زندگی زناشویی و عبور از خط قرمزها ، آسیبهای اجتماعی، طلاق و در نهایت از هم گسیختگی بنیان خانواده را در پی داشته است. نویسنده آگاهانه خط قرمزها را رعایت می کند. چون می داند به محض عبور از چراغ قرمزها، سیاوشی های جامعه در کمین نشسته اند و منتظر وقوع یک فاجعه اخلاقی هستند.

شادی، غم، تعارض، کشمکش و اختلالات افراد در صحنه صحنه این نمایش به چشم می خورد که بیننــده را وادار می کند خود سر نخ ها را کشف کند. از طرفی، ایهامات موجود در متن که با ظرافت و حساست خاصی دیده شده، با تسلط بازیگران در لحظه های مختلف متن خودنمایی می کند و تماشاگر را به تامل وا می دارد.

به هر حال این نمایش در هر قالبی که از نظر تخصصی قابل طبقه بندی باشد؛ توانسته مخاطبان را با تئاتر آشتی دهد و صندلی های سالن نمایش را پر کند. آنچه پیشتر به آن پرداخته شد و موضوع مهمی نیز می باشد اینکه، خیلی دشوار است در شرایطی که رسانه های قدرتمند و نو ظهور در عرصه های مختلف فرهنگی حضور جدی دارند، بتوان تماشگر تئاتر را راضی به خانه فرستاد. از طرفی دیگر، اثری که در این شرایط سخت اقتصادی بتواند مخاطب گسترده جذب نماید و مطابق ذائقه مصرف کنندگان تولید شود؛ حتماً شایسته تجلیل و تحلیل است.

بدون تردید یکی از اتفاقات خوب حوزه هنر و خاصه تئاتر استان، همین اجراهای پر مخاطب است که می تواند از سویی باعث رقابت و از سویی دیگر موجب شود که شهروندان تئاتر را جز سبد هزینه خانوار خود قرار دهند. هر کارگردانی موفق به تهیه و تولید نمایش با این مختصات شود، بدون شک کار بزرگی انجام داده است.

به زعم نگارنده به عنوان یک مخاطب عام، اگر اثری تولید محتوا داشته و با کیفیت و فاخر تولید شود در هر شرایطی جای خود را باز خواهد کرد؛ حتی اگر کارگردانش، 13 سال از صحنه تئاتر دور بوده باشد.

بعد از اجرای این تئاتر در پلاتوی استاد ایرج صغیری، مخاطبین عام و متخصصین این حوزه به تحلیل این نمایش پرداخته و زبان به تجلیل از آن گشودند و اذعان داشتند اثری در شان مخاطب تولید شده و یکی از نمایش های پرمخاطب سالهای اخیر در استان بوشهر بوده است و در نهایت عیار و طراز اثر را مطلوب ارزیابی کردند.

در این راستا و در خلال برگزاری نمایش، موضوعی که بسیار دلگرم کننده، مثبت و اتفاقی مبارک به نظر می رسید حرکت ارزشمند برخی مدیران دستگاههای اجرایی استان بود که با حمایت و مساعدت ویژه خود در کنار اهالی فرهنگ قرار گرفتند. مهرداد ستوده معاون عمرانی استاندار، منصور بازیار ناظر گمرکات استان و مدیر کل گمرک بوشهر و سعید کشمیری رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان، از این دسته مسئولین بودند.

این سه مدیر که از جریان ماندگار و اصیل هنر این دیار پشتیبانی نموده اند و موجب روشن نگه داشته شدن چراغ تئاتر در استان شده اند؛ به اندازه عوامل این نمایش شایسته تقدیر می باشند. این اقدام مایه مباهات و مزید فخر و غرور است که مسئولینی با کاراکترهای عمرانی، اقتصادی و درمانی و فقط بر اساس مسئولیت اجتماعی به کمک فرهنگ بیایند و موجب قوت قلب اهالی تئاتر شوند.

جان کلام اینکه، استمرار حرکات فرهنگی این چنینی باعث نهادینه شدن تئاتر و رونق این هنر اصیل در استان خواهد شد. پس قدر سرمایه های فرهنگی خود را بیش از پیش بدانیم.

 

پایگاه خبری خلیج فارس آماده دریافت و انتشار نقد های مخاطبین درباره آثار هنری هنرمندان هم استانی می باشد          



کلمات کلیدی خبر : علی اسماعیل پور تئاتر