پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1396/01/01 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 26722155 تاریخ نمایش این آگهی : 1397/01/04 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 11899703
کد خبر : 207455 تاریخ ثبت : 1397/4/21 13:21 نظرات تایید شده : 8
یادداشت خوانندگان؛

آقایان مسئول؛ به داد مردم برسید

خلیج فارس: تصور کنید در سرمای زمستان های تهران، تبریز، مشهد و... گاز نباشد. برای ما این اتفاق حکم کمبود برق در تابستان را دارد. در نبود گاز می توان لباسی گرمتر پوشید و یا از پتو استفاده کرد. ما در خاموشی های روزانه چه باید کنیم؟ تاق باز زیر آفتاب دراز بکشیم تا دلش به رحم بیاید؟!

حسام جمالی- اهرم

در هفته های اخیر برق نقاط مختلف استان از جمله شهرستان تنگستان به صورت نامنظم و هربار به مدت یک ساعت و نیم قطع می شود. برای دانستن علت قضیه پیگیر شدم و با شماره ١٢١ (اتفاقات برق) تماس گرفتم که اپراتور گویا لطف کرد و ما را در جریان قرار داد که برقمان به دلیل تعمیرات به مدت یک ساعت و بیست دقیقه قطع خواهد بود. دو روز بعد این اتفاق تکرار شد و این سوال برایم پیش آمد که چه تعمیراتی است که تمامی ندارد. به همین دلیل دست به دامان اپراتور شدم و از دام تلفن گویا گذشتم که معلوم شد آنها هم اطلاعات بیشتری نسبت به تلفن گویا ندارند. از این رو برای دانستن جزییات ما را به مدیریت ناحیه برق اهرم حواله دادند. دست بر قضا آن ساعت ظهر هم از زمان کار اداری گذشته بود و کسی جواب تلفن ها را نداد.

دو روز بعد قطعی تکرار شد. این بار مستقیم با مدیریت برق ناحیه تماس گرفتم که لطف کردند و گفتند با ١٢١ تماس بگیر، ولی من که این جاده را رفته بودم گوشی را دستشان دادم که آنجا مرا پیش شما فرستاده اند. مسئول محترم هم لطف کرد و گفت: «قراره روزی یک ساعت و نیم برق قطع باشه، ولی فعلا چون تازه شروع کردن یک روز در میان قطع می کنیم.» حالا که مشغول نوشتن این یادداشت هستم به همان اجرای روزانه رسیده ایم.

شوربختانه جیره بندی برق آن هم در چراغ خاموشی کلید زده شد تا کسی صدایش در نیاید و ناراحتی دامنه دار نشود. آن هم با این گرمای منطقه ما که در آن نمی شود بدون سیستم های خنک کننده و تهویه هوا سر کرد، حالا من به سبک سریال پایخت از شما می پرسم: آیا رفتن برق در ساعت دو ظهر، آن هم در گرمای جنوب کار خوبی است؟!

تازه به سهمیه بندی آب عادت کرده بودیم که نوبت به حرکت جدید رسیده است. حالا مسئولین لطف کرده اند و بدون هیچ توضیحی شیر برق را روی مان بسته اند و خبری از اطلاع رسانی قبلی نیست. اصلا دور از ذهن نیست با این شرایط که دارد پیش می رود به زودی پخش موارد غذایی در بازار هم به صورت کوپنی در آید و جیره بندی شود!

عزیزان پشت میز نشین لطف کنند و به جای دعوا بر سر انتصابات نگاهی به زندگی مردم بیاندازند. مردمی که برای خرید اولیه بسیاری از اقلام زندگیشان مجبورند بدهکار شوند، حالا خدا را خوش می آید تا با قطع مدام برق نگران سوختن وسایل برقی و خراب شدن مواد غذاییشان در یخچال باشند؟!

تازه اگر بخواهیم گرمای بی سابقه ی منطقه خودمان را نادیده بگیریم و در جواب مادران و نوزادانی که به دلیل گرما نایی برایشان نمانده بگوییم اشتباه کردید اینجا بدنیا آمدید!

لطفا نمایندگان مجلس کمی تقلا کنند. چرا نباید برای آب، برق و امکانات اولیه زندگی در منطقه ما اتفاقی بیفتد. پس شما آنجا برای چه خوب هستید، که فقط بنشینید و ذهن بزرگتان را به مسایل فرا منطقه ای مشغول کنید؟

من به عنوان یک شهروند از شما حقوق اولیه برای زندگی را طلب می کنم. از مطالبه ی آزادی های مدنی، فرهنگی و ... کارمان به طلب نیازهای اولیه زندگی رسیده است. بدا به حال ما که می خواهیم لقب پایتخت فرهنگی، کتاب و ... را بر دوشمان یدک بکشیم، در حالی که فراموش کرده ایم امام علی (ع) خطاب به محمدبن حنفیه فرمود: «فرزندم! از فقر بر تو می ترسم، از آن به خدا پناه ببر! زیرا فقر دین انسان را ناقص و عقل و اندیشه او را مشوش، و مردم را نسبت به او، و او را نسبت به مردم بدبین می سازد.» یا در فرمایش دیگری: «از دست رفتن دین، سبب نابودی امنیت است و با ترس و وحشت، زندگی مفهومی ندارد، و زوال عقل سبب زوال زندگی است و جامعه بی خرد را جز با مردگان نتوان قیاس کرد.» (حکمت 319 )

و ما هر روز فقیرتر می شویم. از عوامل خشکیدن دین و اخلاق در جامعه همین چیزهایی است که جلوی چشممان قرار دارد. چرا امامان جمعه ما که در خصوص همه ی مسائل مملکتی، کشوری و سیاسی صاحب نظر هستند و حرفشان خریدار دارد در این مورد به کسی فشار نمی آورند؟

فقر مدل های مختلفی دارد که ما به وفور و در شکل های مختلف در حال تجربه کردن آن هستیم. هرم نیازمندی های مزلو را بیاد بیاورید، در آنجا می توان توالی رشد شخصیت بشر را مشاهده کرد. کسی که احساس نیاز به توجهش برآورده نشود در این موضع از گسترش شخصیتیش فقیر می ماند و این فقر به عدم رشد در زمینه های دیگر می انجامد. ما در حال تقلا روی پله های اولیه ی این هرم هستیم و در این شرایط چگونه می توان توقع داشت که به جامعه ای شکوفا تبدیل شویم.

ما در حال سختی کشیدن هستیم، سختی و دشواری که برای عزیزان بالا نشین به معنای کمبود گاز است. تصور کنید در سرمای زمستان های تهران، تبریز، مشهد و... گاز نباشد. برای ما این اتفاق حکم کمبود برق در تابستان را دارد. در نبود گاز می توان لباسی گرمتر پوشید و یا از پتو استفاده کرد. ما در خاموشی های روزانه چه باید کنیم؟ تاق باز زیر آفتاب دراز بکشیم تا دلش به رحم بیاید؟! لطفا به فکر مردم باشید و این بحث های سیاسی و لابی گری ها را رها کنید. مردم برای اینکه به شما رای بدهند به دیدن حرکتی از سوی شما نیاز دارند که در زندگیشان تاثیر داشته باشد.

نمی دانم، شاید عزیزان بیاد آن حکایت قدیمی افتاده اند که بحثی بین پادشاه و وزیرش در گرفت. هر کدام در مورد میزان تحمل مردم در شرایط سخت چیزی گفتند و قرار گذاشتند تا مردم را امتحان کنند تا میزان صبوری آنها را بسنجند. بله، مردم ما مثل همان زمان صبور و نجیب هستند. فقط به شنیدن راهکارهای شما، برنامه هایتان و... نیازمندند تا امیدوار باقی بمانند و بیش از این مایوس نشوند.

به تازگی مردم شهرهای وحدتیه و برازجان برای نبود آب به خیابان ها آمدند و بعد تحرکاتی برای کاهش مشکل آغاز گردید. واقعا چرا باید به این مراحلی برسیم که با چنین حرکت هایی صدایمان را به گوش پشت میزنشنان برسانیم؟ مگر این مسئولان بین ما زندگی نمی کنند؟

روی صحبتم با مسئولین کشوری، استانی و دست اندر کاران امر است. هر چند مصرف بهینه ی شهروندان، همکاری متقابل و امری مهم به حساب می آید، ولی اصل موضوع که گسترش منابع بر اساس افزایش جمعیت و تقاضاست، نباید نادیده گرفت. وقتی عملکرد مناسبی در آبادانی و تولید منابع مورد نیاز وجود ندارد، یعنی ما بر روی زمینه های ضروری مان سرمایه گذاری نمی کنیم. مصرف بهینه برای چیزی که به وجود نیامده است خنده دار به نظر می رسد.

لطفا به داد این مردم برسید.



کلمات کلیدی خبر : برق حسام جمالی