پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1397/02/02 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 349397 تاریخ نمایش این آگهی : 1397/01/04 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 15065832
کد خبر : 203074 تاریخ ثبت : 1397/3/22 10:57 نظرات تایید شده : 1
رضا مقاتلی

مقایسه پرسپولیس و یوونتوس؛ تشبیهی برای سیاست امروز ما

بارها شنیده یا عنوان کرده ایم که فوتبال امروزه بعنوان یک سیاست در جهان خودنمایی می کند.

شاید بخشی از این سمت و سو دهی عالم ورزش و تشبیهش به عالم سیاست به دلیل زد و بندها و معادلاتی مشابه در این دو وادی است که البته همواره با الهام گیری ورزش از سیاست مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد؛اما شاید روی دیگر شبیه سازی عالم ورزش و سیاست و تلفیق و عجین سازی این دو، الهام گیری سیاست از ورزش یا حداقل فاکتورگیری و در نهایت همان شبیه سازی بیان شده و توصیف شده،اما این بار بصورت وارونه و در حقیقت الهام گیری سیاست از ورزش باشد.

جریان پرسپولیس و یوونتوس شاید بتواند تمثیلی نزدیک برای ما ایرانیان نسبت به آنچه وصفی ابتدایی از آن بیان گردید باشد.

پرسپولیس با تکرار قهرمانی مجدد خود انتظارات هواداران "پرشمارش" را به نحوی شایسته برآورده و البته سطح انتظارات آنان را نیز بیش از پیش افزایش داده است.

در این بین اما یک "خروج" نابهنگام، معادلات این تیم قهرمان را دستخوش تغییراتی بنیادین نمود به گونه ای که امتداد دَبِل قهرمانی و در واقع سه بارگی قهرمانی این تیم را با تردیدی اساسی مواجه نموده است.

خارج نمودن پرسپولیس از دایره ی نقل و انتقالات و محدودیت های مالی فراوان این تیم از یک سو و خروج نابهنگام همراهان -بازیکنان شاخص و تاثیرگذار- شکل گیری این دو قهرمانی پیاپی پرسپولیس که بدلایلی چون مالی،به بازی گرفته نشدن،پیشرفت و ارتقاء و امثالهم و در نهایت حرکت به سمت خالی ماندن دست این تیم را می توان به یوونتوسی شبیه سازی کرد که سالها پیش تر به دلایلی ناچار به سقوط به دسته های پایین تر فوتبال ایتالیا گردید؛ اما همراهان واقعی این تیم -یوونتوس- و ستونهای اصلی و بی مانندی چون بوفون افسانه ای همراهی را به جای ترک نمودن و افزودن بر بار مشکلات این تیم انتخاب و جلال و شکوهمندی خویش را در ماندگاری حتی به قیمت عدم دیده شدن خویش تعریف و جهت بخشی نمودند.

بخشی از سیاست در جامعه ی امروز ما نیز می تواند تشابهی نزدیک با آنچه در عالم ورزش حادث شده است و وصفی اجمالی از آن صورت گرفت داشته باشد.

عدم همراهی و بخشیدن عطای این همراهی به لقای آن به تعبیر عده ای از همراهان دولت کنونی را می توان به جهاتی شبیه به آنچه امروز به گونه ای مشابه قهرمان فوتبال ایران با آن روبروست قلمداد نمود.

البته در این میان همانگونه که برخی تصمیمات و استراتژیهای شاید نابهنگام_به جهت عدم فرصت شناسی_ تصمیم سازان و در نهایت تصمیم گیرندگان این تیم در رسیدن پرسپولیس به سرنوشت امروزش بی تاثیر _و بلکه بسیار موثر _ نبوده است، رخداد چنین اتفاقاتی در حادث شدن شرایطی مشابه در حیات سیاسی دولت کنونی ما نیز نباید از نظر دور انگاشته شود.

عدم استفاده از ظرفیت مشاورانی که درکی بسیار صحیح و مناسب تر از خواسته های دولت کنونی داشته_ و بدلیل چنین درک مشترکی همراهی را انتخاب نموده اند_ و بالعکس بازی دادن به مخالفانی که همچنان درک و باوری منطقی از خواسته های دولت نداشته و قطعاً در ادامه نیز نخواهند داشت،از جمله مواردی است که به گواه بسیاری از کسانی که عدم همراهی را به جای همراهی در شرایط کنونی برگزیده اند می توان مورد اهتمام و توجه جدی قرار داد.

در راس هرم قدرت دولت_شخص رییس دولت_ شعارها و تاکیدات دچار تغییرات بنیادین نشده است اما شاید در میانه ی راه برخی مصلحت گزینی های معذوریت ساز، راه تحقق این خواسته ها را دچار تغییراتی نموده است که حتی راس این هرم_رییس دولت_ را نیز هر از چندی به واکنش و تکرار و یادآوری هدفهای ترسیمی وادار می نماید.

شاید عده ای این کلام پایانی را نوعی جانبداری صرف تعبیر نمایند اما بعنوان نگارنده عمیقاً بر این باورم که اینک ما بر سر یک دوراهی تاریخی جهت یک انتخاب مجدد قرار گرفته ایم:
همراهی یا عدم همراهی.

البته بر هیچکس پوشیده نخواهد بود که ضمانت این همراهی می تواند تغییر در برخی رویکردها و خواسته ها از هر دو سو_ دولت و همراهان شکل دهی این دولت_ باشد.

بر هیچ عقل سلیمی پوشیده نیست که کتمان کاستی ها و شکل گیری خلف وعده ها_خواسته یا ناخواسته_ خودفریبی و فرار از واقعیتهای موجود است اما راهکار حداقلی کنونی انتخاب یکی از این دو گزینه همراهی یا عدم همراهی _و به نوعی بازگشت به عقبی که پیشتر آزموده شده است _ خواهد بود.

انتخابی که شاید با اندکی تدبُّر چندان دشوار نخواهد بود.



کلمات کلیدی خبر : رضا مقاتلی