پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1396/09/09 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 1566235 تاریخ نمایش این آگهی : 1396/09/21 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 375343
کد خبر : 160460 تاریخ ثبت : 1396/5/14 12:58 نظرات تایید شده : 8

حقايق پتروشيمي دشتستان

خلیج فارس: اتفاقات پتروشيمي دشتستان نقطه عطفي در بلوغ سازمان هاي مردم نهاد و تعامل حاكميت با مردم بوده كه مي تواند حركتي رو به جلو در جهت تحقق يكي از ابعاد ديگر دمكراسي در كشور باشد. كاش مسئولان نيز قبل از اقدام براي كلنگ زني با احترام به دغدغه هاي مردم در جهت اقناع افكار عمومي گام بر مي داشتند.

هادی بحرینی | کارشناس و شاغل در پتروشیمی

چندي است موضوع پتروشيمي دشتستان بحث اول فضاي مجازي و حقيقي شده، بطوري كه دشتستان و آبپخش را در كشور بر سر زبان ها انداخته است و برخی از فعالين سياسي و مدني، اقدام دوستداران محيط زيست و مردم آبپخش را مورد ستايش قرار مي دهند.

در استان نيز موافقان اجراي اين طرح ضمن نكوهش مخالفان، آنها را به داشتن انگيزه هاي سياسي و اقتصادي متهم ساخته، از وجود دست هاي پشت پرده اي سخن مي گويند كه قرار است مانع پيشرفت شهر باشد و دليل موافقت خود را رونق فضاي كسب و كار و ايجاد اشتغال دانسته و مزيت هاي اين طرح را حتي اگر در نهايت فاقد مجوزهاي زيست محيطي باشد، بيشتر از مخاطرات احتمالي آن مي دانند.

مخالفان اما اعلام مي دارند كه با توسعه صنعتي موافقند به شرطي كه همه الزامات زيست محيطي طرح رعايت شده و مجوزهاي لازم نيز اخذ گردد.

عده قليلي هم جانمايي اين پلنت را در هر صورت اشتباه مي دانند و اعلام مي دارند حتي اگر اين صنعت پاك باشد مكان آن دقيقا در مسير توسعه جغرافيايي شهر آبپخش است، و چون آب پخش از ٣جهت با نهرهاي آب و نخلستانهاي انبوه احاطه شده، وجود اين پتروشيمي در تنها مسير توسعه شهر آن هم در فاصله ٢كيلومتري اشتباهي استراتژيك است كه آينده شهر را به مخاطره خواهد انداخت و همانند گروه دوم وجود صنعت را مفيد دانسته، در صورتي كه طرح به مكان سابقش (اطراف روستاي بند محمدعبدلله) برگردد، از آن حمايت خواهند كرد.

اما اين پتروشيمي چيست كه اين سطح اختلاف را بين مسئولان و مردم برانگيخته و دليل اصرار و عجله مسئولين در كلنگ زني فوري آن چيست؟

http://media.farsnews.com/Uploaded/Files/Images/1396/05/04/13960504002030636367033934840320_70360_PhotoT.jpg

آلایندگی پتروشیمی دشتستان؛ دلواپسی یا واقعیت؟

مطابق گزارشي كه استاندار محترم بعد از كلنگ زني نافرجام آن منتشر كرد، اين پتروشيمي يک واحد پلي استال با ظرفيت ٢٥هزار تن در سال است كه در صنعت پتروشيمي كوچك و مينياتوري محسوب می شود.

پلي استال (هستافرم) يكي از قديمي ترين پليمرهاي كشف شده دست بشر است كه موارد مصرف گوناگوني دارد. پلي استال يا پلي اكسي متيلن يك ترموپلاستيك مهندسي است كه در شمار قوي ترين و سخت ترين پليمرها محسوب مي شود كه از مقاومت سايشي بسيار بالايي برخوردار است و اولين بار در سال ١٩٥٦ توسط شركت دوپونت توليد تجاري شده است. اين ماده يك پليمر كريستاله است كه از پليمريزاسيون فرمالدهيد تحت شرايطي در حضور كاتاليست توليد مي گردد.

معمولا براي توليد صنعتي، خوراک چنین واحدهایی، متانول است كه ابتدا متانول به "فرمالدهيد" تبديل شده سپس بعنوان منومر اصلي، پليمريزاسيون شده و پلي استال توليد مي گردد.

برخلاف آنچه تاكنون گفته شده که اين واحد بدليل وجود فرمالدهيد بعنوان يك واكنش واسط، بي خطر نخواهد بود، اما باید یادآور شد فرمالدهيد گازي با بوي تند و زننده سرطانزاست كه تنفس غلظت بالاي آن موجب آسيب به ريه ها و مرگ در كوتاه مدت مي گردد. البته همه اين واكنش ها در يك محيط ايزوله انجام مي پذيرد ولي هيچ تضميني نیست که واحد ليكيج يا نشتي نداشته باشد و مهمتر اينكه اين واكنش يك فرايند آبده است و بدليل دوطرفه بودن واكنش، بايد آب واكنش جدا گردد و اين آب جدا شده ممكن است آلودگي فرمالدهيد داشته باشد كه دفع و تصفيه پسماند با تكنولوژي دقيق را ضروري مي سازد.

توليد صنعتي پلي استال به دو صورت انجام مي پذيرد، روش قديمي يا S و روش نوين يا MO كه دو سبك كاملا متفاوت با هم هستند. فرآيند S حدودا ١٠ الي ١٢ درصد ويست يا هدر رفت متانول دارد و در صورتي كه اين ويست بازيافت نگردد، بازدهي اين روش را كاهش مي دهد و هم اين مقدار هدر رفت متانول خود بر آلودگي واحد خواهد افزود.

اين ميزان ويست در روش MO حدودا ٧ الي ٨ درصد است كه با كاتاليست هاي مدرن مي توان آن را به ميزان ٦ درصد تقليل داد، كه در اين روش متانول ويست شده ريكاور مي گردد و آلودگي كمتري از اين لحاظ خواهد داشت. اين روش به دليل نياز به كمپرسورهاي قوي تر، مصرفي انرژي بالاتري نسبت به روش قديمي يا S دارد. كاتاليست مورد استفاده در اين فرآيند معمولا نقره مي باشد كه ٣ الي ٤ ماه يكبار بايستي احيا گردد.

نوع ديگر كاتاليست مورد استفاده اكسيدهاي فلزي هستند كه ١٢ الي ١٨ ماه عمر دارند و غير قابل احيا هستند. در روش مدرن واحد توليد بخار خواهد داشت و ضمن تامين بخار مورد نياز خود مي توان بخار مازاد را به واحد هاي ديگر صادر كرد، در روش قديمي اما بخار توليد شده در پلنت مصرف شده و نياز به واحد توليد بخار مجزا هم خواهد داشت. همچنين دماي واكنش در روش نوين حدود ٢٥٠ الي ٣٥٠ درجه سانتي گراد است كه اين دما در روش قديمي بين ٥٥٠ الي ٧٠٠ درجه سانتي گراد است پس روش نوين نياز به خنك كاري كمتري نيز خواهد داشت. در روش قديمي بدليل نياز به خوراك با خلوص بيشتر و دماي بالاتر واكنش خطر انفجار بالاتري نسبت به روش مدرن دارد.

با توجه به موارد گفته شده، روش نوين ياMOبدليل دماي پايين تر، كولينگ كمتري نياز دارد، و خود استيم مورد نياز خود را تامين كرده در نتيجه آب كمتري به نسبت روش قديم يا S مصرف خواهد كرد. همچنين روش نوين به دليل ويست كمتر و خطر انفجار كمتر از روش قديمي ايمن تر خواهد بود.

حال بايد منتظر ماند و ديد پتروشيمي دشتستان كدام تكنولوژي را استفاده خواهد كرد، ولي آنچه مسلم است روش قديمي براي واحدهاي با ظرفيت پايين نسبت به روش نوين صرفه اقتصادي پايين تري خواهد داشت.

همچنين روش نوين بدليل مصرف آب كمتر، شايد بخشي از دغدغه كشاورزان در مورد آب را نيز تا حدي برطرف نمايد.

http://media.farsnews.com/Uploaded/Files/Images/1396/05/04/13960504002079636367051056476239_88440_PhotoT.jpg

کاش مسئولان به اقناع افکار عمومی می پرداختند

اتفاقات پتروشيمي دشتستان نقطه عطفي در بلوغ سازمان هاي مردم نهاد و تعامل حاكميت با مردم بوده كه مي تواند حركتي رو به جلو در جهت تحقق يكي از ابعاد ديگر دمكراسي در كشور باشد. و اي كاش مسئولان نيز قبل از اقدام براي كلنگ زني با احترام به دغدغه هاي مردم در جهت اقناع افكار عمومي گام بر مي داشتند.

لازمه حركت بسوي دموكراسي صرفا انجام انتخابات نيست و فعاليت هاي مدني و حتي صنفي جامعه نيز بايد به رسميت شناخته شود. حتما از دموكراسي نو پاي ما اين انتظار نيست كه همانند كشورهاي اسكانديناوي براي افزايش مستمري بازنشستگان يا افزايش بودجه نظامي همه پرسي برگزار شود ولي اگر قائل به حركت در مسير دموكراسي باشيم بايد نظر مردم محترم شمرده شود.