پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1396/01/01 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 13874913 تاریخ نمایش این آگهی : 1396/08/01 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 2335274
کد خبر : 159779 تاریخ ثبت : 1396/5/9 12:56 نظرات تایید شده : 6
افزایش شمار قربانیان غرق شدگی در رودخانه و سدهای استان

تابستان گرم و شنا در آبهای مرگبار دشتستان

خلیج فارس: براستی در استانی که داری بیشترین مرز آبی با خلیج فارس است، یک شهربازی آبی که جوانان و نوجوانان بتوانند در آنجا خود را سرگرم و انرژی تخلیه کنند، ایجاد شده است؟

خلیج فارس: همزمان با گرمای نفسگیر هوا، خبرهای متعددی درباره غرق شدگی جوانان دشتستانی یا گردشگران در کانال های آبیاری و رودخانه های این شهرستان منتشر می شود.

به گزارش «خلیج فارس»؛ اتفاقاتی که داغدار شدن خانواده ها را در پی داشته و ضرورت اقدامات جدی تری به منظور کاهش این تلفات را یادآوری می کند.

بررسی آمارهای پزشکی قانونی نشان می دهد طی سال 94 تلفات غرق شدگی در دشتستان 12 مورد بوده که این آمار در سال گذشته به 14 فوتی افزایش یافته است.

از ابتدای امسال هم براساس خبرهایی که رسانه ای شده، 6 نفر در رودخانه یا کانال های آبیاری دشتستان جان خود را از دست داده و تفریح شان کوهی از غم را بر خانواده نشانده است. آخرین مورد هم دیروز بوده که جوانی 21 ساله در رودخانه دالکی غرق شد و با وجود انتقال به بیمارستان، جان سپرد.

اتفاقاتی که علاوه بر ابعاد عاطفی آن که حتی یک مورد هم زیاد است، نشان از حجم بالای خسارت و تلفات رودخانه و کانال های آبیاری دشتستان طی دوره ای کوتاه دارد.

در کنار این، غرق شدن شش نفر آن هم در کمتر از 5 ماه ار سال (فقط مواردی که رسانه ای شده) و افزایش سالانه این تلفات نشان می دهد اطلاعیه های مستمر و نصب تابلوهای ممنوعیت شنا پشت سد، رودخانه و کانال های آبیاری موثر نبوده است.

چند پرسش در این خصوص

1- آیا وقتی از جوانان و نوجوانان می خواهیم که از شنا در رودخانه ها، کانال های آبیاری و سواحل دریا خودداری کنند و آنها را از این کار ممنوع می کنیم، فضا و مکانی برای شنای این افراد مانند استخر یا پلاژ جایگرین آن کرده ایم؟

2- آیا درسواحل رودخانه ها، دریا و کانال های آبیاری مکان هایی برای شنای مردم بویژه جوانان و نوجوانان که از عطش گرمای بالای 45 درجه و شرجی و رطوبت بالای 90 درصد به ستوه آمده اند با امکانات و تجهیزات لازم و نیروی نجات غریق که خطر آن کم باشد، فراهم شده است؟

3- آیا در استانی که خود را داری بیشترین مرز آبی با خلیج فارس می داند و بیش از 10 شهر بندری دارد، یک شهربازی آبی که جوانان و نوجوانان بتوانند در آنجا خود را سرگرم و انرژی تخلیه کنند، ایجاد شده است؟

4- آیا حق استان بوشهر این است که با این هوای گرم و شرجی و این همه ظرفیت های خدادادی، استخرها و پلاژهای شنای آن از تعداد انگشتان یک دست کمتر باشد؟

5- اگر امکاناتی در برخی شهرهای نفتی و گازی استان بوشهر برای تفریحات آبی وجود دارد، چرا باید مردم بومی از آنها محروم باشند؟

6- آیا نباید در محل هایی ازحاشیه رودخانه ها، کانال های آبیاری و سواحل که شنا کردن در آنها خطر آفرین است، دستگاه های مربوطه آنجا را با موانعی محصور کنند که امکان شنا برای افراد در آن مکان ها وجود نداشته باشد؟

بی پاسخ ماندن پرسش های بالا حاکی از آن است که صدور اطلاعیه هایی مبنی بر ممنوعیت شنا در رودخانه و کانال های آبیاری فقط برای سلب مسوولیت از دستگاه ها برای بستن راه های پیگیری حقوقی خانواده هایی باشد که فرزندانشان را براثر غرق شدگی در این مکان ها از دست داده اند.

شناگاه مجهز در دشتستان

در این شرایط، ایجاد شناگاه های مجهز به امکانات و نیروی نجات غریق در حاشیه رودخانه ها، کانال های آبیاری که تردد مردم و مسافران امکان توقف آنها برای استراحت و شنا بیشتر است، ضروری می باشد.

در کنار آن، افزایش آموزشگاه های شنا و غواصی در استان و کاهش هزینه آن ضروریست تا خانواده ها توان پرداخت هزینه های آموزش فرزندان خود در زمینه شنا را داشته باشند، زیرا استانی ساحلی مانند بوشهر باید بیشتر جمعیت آن با فن شنا آشنا باشند. در این خصوص می توان از ظرفیت و توان نهادهای غیردولتی بیشتر بهره برد.

به هرحال، هشدار به مردم برای دورماندن از آب و دل به رودخانه و دریاچه نزدن، لوازم و مقتضیاتی دارد که باید فراهم باشد، وگرنه امیدی به کاهش موثر تلفات و قربانیان غرق شدگی نیست.

 



کلمات کلیدی خبر : غرق شدن دشتستان