پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1396/05/20 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 649696 تاریخ نمایش این آگهی : 1396/05/21 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 622333
کد خبر : 149103 تاریخ ثبت : 1396/2/26 18:30 نظرات تایید شده : 22

چرا رأی به روحانی؟

خلیج فارس: ما مصیبتی به نام یارانه را در هشت ساله احمدی‌نژاد تجربه کرده‌ایم و می‌دانیم به محض شروع یارانه‌ها که مبنع آن افزایش نرخ حامل‌های انرژی است، سال به سال تمام همه قیمت‌ها سر به فلک کشید. اگر دولت هزار تومان در دست مردم گذاشت، 5هزار تومان از جیب آنها بیرون آورد....

اسماعیل منصورنژاد ـ روزنامه‌نگار

وقتی روحانی آمد، فقط توانست در این چهار سال، بیماری بدخیم پیش‌رونده اقتصاد و سیاست را متوقف کند. با سیاست‌های روحانی، تنش‌های بین‌المللی و تحریم‌ها کمتر شد، تولید و فروش نفت افزایش یافت، تورم و نقدینگی کاهش یافت و روند افزایش قیمت‌ها متوقف شد. این  کار بسیار بزرگی بود.

ما مصیبتی به نام یارانه را در هشت ساله احمدی‌نژاد تجربه کرده‌ایم و می‌دانیم به محض شروع یارانه‌ها که مبنع آن افزایش نرخ حامل‌های انرژی است، سال به سال تمام همه قیمت‌ها سر به فلک کشید. اگر دولت هزار تومان در دست مردم گذاشت، 5هزار تومان از جیب آنها بیرون آورد. در این بلبشو، به خاطر اینکه قدرت خرید مردم افزایش یابد، آن‌ها را به سمت مؤسسات «قرض‌الحسنه» هدایت کردند تا هزار تومان را به قیمت دوهزار تومان در قالب «وام» بخرند که نتیجه‌اش «تورم پولی» بود و وضع را بدتر کرد.

روحانی چه بایست می‌کرد؟ او فقط توانست از یک سو جلو این بولدوزر بایستد و از سوی دیگر تنش‌های بین‌المللی را کاهش دهد بلکه بتواند در دراز مدت رونق اقتصادی ایجاد کند. کارهایی که روحانی در این چهارسال انجام داد، بسی بیشتر از توانش بود. او به خوبی توانست بحران را مدیریت کند و نگذارد وضع بدتر شود. از توقف تنش های بین المللی با ایران تا کاهش هزینه های درمانی در قالب طرح تحول سلامت، بیمه کردن همه ایرانیان و مقابله با شیب تورم.

راهی که روحانی آغاز کرده، به ناچار باید ادامه یابد. ضمن احترام به همه نامزدها و طرفداران آنها، «هر کسی» غیر از روحانی فرمان را در دست بگیرد، به احتمال زیاد به خاطر ناآشنایی با پیچ و خم‌های جاده خطرناک، خود و دیگران را با مشکل دچار می‌کند. کاستن از تنش‌های بین‌المللی و جلوگیری از بحران اقتصادی، آدم‌های خاص خودش را می‌طلبد و نمی‌توان با شعار و «هل من مبارز» با دنیا حرف زد. تجربه دولت آقای احمدی‌نژاد در مقابل ماست.

اصولگراها نیز به خاطر اینکه چهار سال آینده قدرتمند وارد میدان شوند، باید احساسات و شعار را کنار بگذارند و به واقعیت موجود نگاه کنند. در غیر اینصورت، سال 1400 برای آنها نیز رمقی نخواهد ماند تا خود را نشان دهند.

خاکستری‌ها بیایند و نگذارند روحانی در نیمه راه بماند. تحریمی‌ها تجدیدنظر کنند و به میدان بیایند. اگر بر اثر تحریم انتخابات، راننده جدیدی سکان را در دست بگیرد و دچار مشکل شود، همه ما آسیب می‌بینیم و تر و خشک با هم می‌سوزد.

دست کم بیش از چندین تجربه بین‌المللی پیش‌روی ماست که نشان می‌دهد بازنده اصلی تحریم‌های انتخاباتی، تحریم‌کنندگان بوده‌اند. از غنا بگیر تا ساحل عاج، گامبیا، مالی، توگو، گینه، ونزوئلا، ترکیه، ایرلند شمالی و... که بارزترین آن ایرلند شمالی است: آنها سال‌ها برای جدایی از انگلستان مبارزه کردند، اما به خاطر تحریم انتخابات برای پیوستن به ایرلند جنوبی در سال 1973، هنوز زیر سلطه انگلستان هستند؛ در حالی که ایرلند جنوبی به خاطر شرکت در انتخابات، به استقلال رسید. (در مثل مناقشه نیست، و گرنه موضوع ما با آنها متفاوت است و با این مثال فقط خواستم شکست و ناکامی تحریمی‌ها را نشان بدهم.)

اکنون تصمیم با ماست.

 



کلمات کلیدی خبر : روحانی اسماعیل منصورنژاد