آمریکا

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از خبرآنلاین؛ تویوتا پس از مدل ۲۰۲۲، عرضه سدان آوالون را در ایالات متحده متوقف کرد، اما این خودرو همچنان در بازارهای دیگر، به حیات خود ادامه داد. نام آوالون در بازار چین (جایی که این خودرو از طریق شرکت مشترک تویوتا و کمپانی FAW تولید می‌شود) روی خط فروش باقی مانده و این سدان اکنون در حال دریافت سومین فیس‌لیفت (تغییر چهره) خود برای این بازار است. اولین فیس‌لیفت در سال ۲۰۲۲ و دومین بازطراحی که بسیار عمیق‌تر و جامع‌تر بود، در جولای ۲۰۲۴ وارد بازار شد.

بدنه و طراحی ظاهری این فیس‌لیفت سوم که به طور چراغ‌خاموش توسط وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین (MIIT) پرده‌برداری شده است، به شکل موثری المان‌های طراحی تویوتا کمری جدید و تویوتا کراون (دیفرانسیل عقب) را با یکدیگر ترکیب کرده است. در نتیجه، آوالون اکنون چهره جلویی آشنایی دارد که مشخصه آن چراغ‌های C شکل و یک جلوپنجره بزرگ با پره‌های عمودی است. این اجزا در کنار ورودی‌های هوای عمودی در دو طرف سپر و یک سپر جلوی زاویه‌دار قرار گرفته‌اند.

اگرچه مستندات لو رفته بخش زیادی از نمای جانبی خودرو را نشان نمی‌دهند، اما به نظر می‌رسد این قسمت تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است. با این حال، می‌توان انتظار داشت که رینگ‌های آلیاژی ۱۷ و ۱۸ اینچی جدیدی برای آن عرضه شود.

تغییرات بزرگ‌تر در بخش عقب خودرو رخ داده است؛ جایی که شاهد چراغ‌های عقب جدید و دو تکه (مجزاشده) هستیم. نوشته Avalon نیز از روی نوار نوری عقب به مرکز درب صندوق بار منتقل شده است. به طور مشابه، محل قرارگیری پلاک نیز روی سپر جدیدِ بازطراحی‌شده جابه‌جا شده است.

مشخصات فنی و ابعاد خودرو

بر اساس اسناد رسمی منتشر شده، این خودرو در دو نسخه با طول‌های ۱۹۶٫۵ اینچ (۴,۹۹۰ میلی‌متر) و ۱۹۹ اینچ (۵,۰۵۵ میلی‌متر) عرضه خواهد شد.

موتور و راندمان مصرف سوخت: هر دو نسخه مجهز به یک موتور بنزینی ۱۵۰ اسب بخاری (۱۱۲ کیلووات) هستند؛ با این حال، یکی از این دو مدل از یک پیشرانه هیبریدی بهره می‌برد و نشان HEV را یدک می‌کشد که خروجی نهایی سیستم را به ۱۸۴ اسب بخار (۱۳۷ کیلووات) افزایش می‌دهد. این سیستم هیبریدی ظاهرا به خودرو اجازه می‌دهد تا به مصرف سوخت بسیار پایینی در حد ۴٫۳۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر دست یابد.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از ایسنا؛محمدسعید احدیان دستیار سیاسی و رسانه‌ای رئیس مجلس واکنش به اظهارات حجت‌الاسلام اسماعیل رمضانی درباره آتش زدن تفاهم‌نامه ایران و آمریکا گفت: آقای حاج شیخ اسماعیل رمضانی، بنده به‌عنوان یکی از پامنبری‌های شما، سخنرانی‌تان در امام‌زاده صالح را به خاطر دارم که توضیح دادید مردم بیشتر از اینکه بر اساس عقل تصمیم بگیرند، بر اساس احساس تصمیم می‌گیرند و این شعر مولوی را شاهد آوردید که: «پای استدلالیان چوبین بود / پای چوبین سخت بی‌تمکین بود».

وی ادامه داد: برداشت من این نبود که شما نگاه تجویزی به احساس‌گرایی دارید، بلکه فکر کردم که شما توصیفی از واقعیت موجود می‌کنید؛ اما این روزها بیانات داغ و احساس‌برانگیز شما به‌گونه‌ای است که در این موضوع دچار تردید شدم که شاید رویکرد شما تجویز به احساس‌گرایی است.

احدیان بیان کرد: شما در آخرین نوشته‌تان با ادبیاتی احساس‌برانگیز نوشتید مذاکره برای مسئولین چنان طعم شیرینی دارد که مثل نوزاد نمی‌خواهد سینه مادر را رها کند و سپس نوشتید حالا که مسئولین این یادداشت تفاهم را آتش نمی‌زنند، مردم آن را آتش بزنند. ابتدا توضیح دهم که قرار نیست هیچ مذاکره‌ای قبل از اینکه آمریکا به تعهداتش در تفاهم‌نامه عمل کند، صورت گیرد. با این توضیح، با اینکه از نظر شما «پای استدلالیان چوبین بود»، مطالعه چند نکته استدلالی خالی از فایده نیست.

وی در توضیح این نکات گفت: اول اینکه، رهبر معظم انقلاب که همه ما خود را متعهد به تبعیت از ایشان می‌دانیم، تکلیف مسئولین و تکلیف مردم را در پیامی علنی و صریح نسبت به این تفاهم‌نامه روشن کرده‌اند. تکلیف مسئولین مذاکره‌کننده این است که پیگیر تحقق شروطی باشند که در تفاهم‌نامه، آمریکا به آن متعهد شده است و تکلیف مردم، از جمله شما، هم این است که منتظر تحقق این شروط باشند. برای بنده روشن نیست براساس کدام منطق ولایت‌پذیری، شما توصیه به آتش زدن تفاهم‌نامه‌ای می‌کنید که ولی‌امر پیگیر مفاد آن هستند. گرچه برای مخاطبان شما ممکن است این استدلال روشن، چون مطابق احساسات آنها نیست، خریداری نداشته باشد اما بنده پای منبر شما، خطبای بزرگوار، یاد گرفته‌ام که خداوند باری‌تعالی در روز آخرت بر اساس احساسات، اعمال ما را محاسبه نمی‌کند.

احدیان ادامه داد: دومین نکته اینکه استاد گرامی و بزرگوار! واقعاً مذاکره با آمریکای قاتل چه طعم شیرینی دارد؟ برای فردی مثل دکتر قالیباف، به‌عنوان رئیس هیئت مذاکره‌کننده، مذاکره با آمریکا مایع تلخ و بدبویی است که آشامیدن آن، بر اساس منافع مادی شخصی، جز خسارت نتیجه‌ای ندارد.

دستیار رسانه‌ای رئیس مجلس گفت: خیلی جذاب‌تر و شیرین‌تر است که به‌عنوان رئیس مجلس کنار گود بنشینی و مطالبه‌گری کنی و عده‌ای هم برای شما هورا بکشند. آیا شیرین‌تر نیست به‌جای شنیدن شعار بی‌شرف و فحش خانوادگی، تبدیل شوی به حاشیه‌نشین و سؤال‌کننده از نیروهای جان‌برکف نظامی و امنیتی؟ باور کنید جهاد تبیینی که برای برخی هزاران فالوور آورده است و تضمین پیروزی در انتخابات‌های بعدی است، خیلی شیرین‌تر از مذاکره‌ای است که شما را تبدیل به خیانت‌کار کرده است؛ اما وقتی تکلیف نایب ولی‌عصر، پیگیری تحقق تعهدات آمریکا در تفاهم‌نامه است و هنگامی که می‌بینی وظیفه داری حقوق مردم مبعوث‌شده را از حلقوم دشمن ظالم بیرون بکشی و خود را برای جنگ بعدی آماده کنی، و وضعیت مردم مظلوم لبنان را که نیاز به تفاهم‌نامه دارند متوجه می‌شوی، می‌پذیری که زخم‌زبان امثال شما، استاد گرامی، را به جان بخری، اما به تکلیفت عمل کنی و همانند آن امام شهید تلاش کنی «ولایخافون لومه لائم» را مبنای عملت قرار دهی، نه «پای استدلالیان چوبین بود» را.

دستیار سیاسی و رسانه‌ای رئیس مجلس افزود: برای امثال آقای قالیباف، مذاکره با آمریکا «جهاد انفس» است که آبرو دادن سخت‌تر از جان دادن است و بهترین هدیه این است که ولی‌فقیه بار نوشیدن این مایع تلخ و بدبو را هرچه زودتر از دوشش بردارد. آن وقت خواهید دید که با چه علاقه‌ای این مایع بدبو را بیرون خواهد انداخت.

خبرگزاری فارس در مطلبی با عنوان «قالیباف در مسیر لاریجانی؛ لانچر جنگ شناختی دست کیست؟» نوشت:این روزها مردم ایران حق دارند خشمگین باشند. جنایت‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی، شهادت رهبر، فرماندهان، دانشمندان و هم‌وطنان عزیزمان و اظهارات گستاخانه ترامپ، احساسات جامعه را جریحه‌دار کرده است.

از سوی دیگر، بسیاری نیز گلایه دارند که چرا مسئولان به اندازۀ کافی به جنگ رسانه‌ای دشمن پاسخ نمی‌دهند و روشنگری لازم را انجام نمی‌دهند.

این مطالبه، مطالبه‌ای طبیعی است؛ اما نباید یک نکته مهم را فراموش کنیم. در میدان جنگ، همه یک مأموریت ندارند. فرمانده، نیروی اطلاعات، دیپلمات، رزمنده و دیده‌بان هر کدام وظیفه‌ای متفاوت دارند. اگر هرکس از روی احساس، مأموریت دیگری را بر عهده بگیرد، آرایش جبهه به هم می‌ریزد.

دستگاه دیپلماسی و نهادهای امنیتی گاهی به دلیل ملاحظات عملیاتی، نمی‌توانند همه واقعیت‌ها را بیان کنند؛ چراکه دشمن نیز رسانه‌ها را لحظه‌به‌لحظه رصد می‌کند. حتی ممکن است در برخی موارد، ضعف رسانه‌ای، تأخیر در اطلاع‌رسانی یا بی‌توجهی مدیریتی نیز وجود داشته باشد. مسئولان معصوم نیستند و خطا در هر مجموعه‌ای ممکن است رخ دهد.

اما حتی اگر چنین ضعفی وجود داشته باشد، راه اصلاح آن، توهین، تخریب و برهم زدن آرامش جبهه خودی نیست. این ضعف را می‌توان و باید نقد کرد، اما نقد با اهانت و هیجان‌زدگی تفاوت دارد. دقیقاً همین نقطه، میدان جنگ شناختی است.

دشمن تلاش می‌کند خشم مردم را از خود منحرف کند و آن را متوجه مسئولان و نیروهای داخلی سازد. اگر بتواند میان مردم و مسئولانی که در خط مقدم دفاع از کشور قرار دارند شکاف ایجاد کند، بدون شلیک حتی یک گلوله به بخشی از هدف خود رسیده است.

امام راحل و رهبر شهید بارها بر صبر، بصیرت و حفظ وحدت تأکید کرده‌اند. تجربۀ برخورد با علی لاریجانی نیز نشان داد که گاهی فضای هیجانی، قضاوت‌های نادرستی را رقم می‌زند و بعدها بسیاری از همان منتقدان از رفتار خود پشیمان می‌شوند.

امروز نیز افرادی مانند محمدباقر قالیباف و سیدعباس عراقچی، فارغ از اختلاف‌نظرهای سیاسی، در صف نخست دفاع از منافع ملی قرار دارند و در صورت هرگونه اقدام تروریستی یا جنگ، جزو نخستین اهداف دشمن خواهند بود. ممکن است درباره روش‌ها نقد داشته باشیم، اما نباید جای رزمنده و دشمن را اشتباه بگیریم.

امروز مأموریت همۀ ما، شلیک موشک نیست؛ اما حفظ انسجام جبهه خودی، مقابله با شایعات، کنترل خشم و جلوگیری از دوقطبی‌سازی، بخشی از همین نبرد است.

در جنگ، رزمندۀ پشت لانچر اجازه ندارد از روی عصبانیت و بدون اطلاعات شلیک کند؛ چون ممکن است نیروهای خودی را هدف بگیرد. در جنگ شناختی نیز زبان، قلم و صفحه تلفن همراه ما همان لانچر است. هر جمله‌ای که از روی خشم و بدون دقت منتشر شود، اگر جبهه خودی را تضعیف کند، خواسته یا ناخواسته در زمین دشمن بازی کرده است.

خشم مردم سرمایه‌ای ارزشمند است؛ اما این سرمایه باید دقیقاً به سمت دشمن اصلی نشانه برود، نه به سوی کسانی که با همه ضعف‌ها و اختلاف‌نظرها، در خط مقدم دفاع از ایران ایستاده‌اند. از همین رو، اگر نقدی هم داریم، باید مسئولانه، منصفانه و در جهت اصلاح باشد، نه به گونه‌ای که آرایش جبهه خودی را بر هم بزند و دشمن را به هدفش نزدیک‌تر کند.

در پایان، نباید «دیپلماسی در میدان نبرد» و «اعتماد به دشمن» را با هم خلط کرد. مسئولان کشور بارها تأکید کرده‌اند که اگر مذاکره‌ای هم صورت گیرد، آن را بخشی از مدیریت میدان و «مذاکره در شرایط جنگ» می‌دانند، نه مذاکره‌ای از جنس اعتماد، سازش یا رابطه برد ـ برد با دشمن.

متأسفانه برخی اظهارنظرهای نسنجیده از سوی بعضی جریان‌های سیاسی که عقب‌نشینی و امتیازدهی را راه‌حل نهایی مشکلات معرفی می‌کنند، این دو مفهوم را در ذهن افکار عمومی درهم آمیخته و زمینه سوءبرداشت را فراهم کرده است.

درحالی که هم آموزه‌های قرآن کریم و هم تجربه تاریخی ملت ایران به ما می‌آموزد که به دشمن نباید اعتماد کرد و گره‌های اساسی کشور با تکیه بر اراده و توان داخلی گشوده می‌شود، نه با امید بستن به وعده‌های دشمن.

به گزارش«خلیج فارس» به نقل از فرارو؛هاپتون به الجزیره گفت: «بسیاری از اسنادی که به جنگ‌ها پایان می‌دهند، مبهم هستند و در معرض تفسیر نادرست یا تفسیر به طرق مختلف قرار دارند – و مطمئناً در مورد تفاهم‌نامه ۱۴ ماده‌ای نیز صدق می‌کند.»

او گفت که ایالات متحده و ایران به ویژه در مورد پیامدهای ماده ۵ تفاهم‌نامه که مربوط به عبور ایمن از تنگه هرمز است، اختلاف نظر دارند و ایران اصرار دارد که هنوز کنترل تنگه را در اختیار دارد و کشتی‌ها برای عبور باید با آن هماهنگ شوند.

هاپتون گفت: «هر دو طرف آشکارا در این مورد اختلاف نظر دارند – به همین دلیل است که ما شاهد افزایش تنش‌ها بوده‌ایم، اما به جنگ تمام‌عیار برنگشته‌ایم، که خبر خوبی است.»

هاپتون افزود که تفاهم‌نامه ایالات متحده و ایران همچنان باید یک دستاورد بزرگ تلقی شود که شکاف‌های بین دو طرف را کاهش داده است.

سی‌بی‌اس به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت: ونس به عمان نخواهد رفت و روبیو، ویتکاف و کوشنر نیز در گفتگوهای آنجا شرکت نخواهند کرد. ما به انجام گفتگوهای از راه دور با میانجی‌ها در سلطنت عمان و قطر ادامه خواهیم داد.

خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از مقامات آمریکایی مدعی شد: ترامپ به مذاکره‌کنندگان آمریکایی برای دستیابی به توافق با ایران زمان محدودی اختصاص می‌دهد.

منبع:جماران