پویاسامانه

تاریخ نمایش این آگهی : 1397/12/28 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 459700 تاریخ نمایش این آگهی : 1397/01/04 <br/> تعداد بازدید تاکنون : 45150205
کد خبر : 251702 تاریخ ثبت : 1397/12/23 10:50 نظرات تایید شده : 5
گفتگو با مخترع جوان دشتستانی

ما می‌توانیم ولی نمی‌خواهیم!

لطفا خود را معرفی کرده و مختصری از سوابق تان بگویید.

رضا کریمی متولد 1374 از روستای عطیبه - شهرستان دشتستان می باشم. در حال حاضر مشغول به تحصیل در دوره کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد هستم. دوره کارشناسی در دانشگاه بیرجند به عنوان دانشجوی نمره اول کل به پایان رساندم و با استفاده از سهمیه استعدادهای درخشان برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه فردوسی مشهد مشغول شدم. از رزومه بنده به اختصار می توان به ثبت اختراع، چاپ مقالات، ترجمه کتاب، تالیف کتاب، تدریس در دانشگاه، فارغ التحصیل بعنوان اول ورودی، پذیرش از طریق سهمیه استعداد های درخشان، کسب مدارک متعدد مرتبط با رشته، دعوت به جشنواره بین المللی اختراعات، عضویت در تیم المپیاد دانشگاه و ...اشاره کرد.

از پروژه ها و کارهایی که انجام شده و یا هم اکنون در حال انجام هستید بگویید.

پروژه های متعددی بصورت فردی و گروهی انجام گردیده که تمامی این پروژه ها با هزینه شخصی انجام شده است. یکی از این طرح ها گیربکس اتوماتیک با استفاده از نیروی گریز از مرکز است که در اداره اختراعات، ثبت گردیده و تاییدیه لازم را کسب کرده است. طرح های دیگری نیز هست که مدتی بر روی آن کار شده و در حال انجام است که می توان به طرح خشک کن خورشیدی اشاره کرد. قصد بنده این است که در آینده نزدیک نیز چندین پروژه کاربردی در زمینه خودرو و متناسب با شرایط استان به سرانجام برسانم که امیدوارم شرایط برای این کار مهیا شده و مشکلات موجود رفع بشود.

اما هدف و پروژه اصلی من در این چند سال طرح آب شیرین کن ترکیبی خورشیدی هست که مدت زیادی برای این طرح کار شده، اما متاسفانه به دلیل عدم همکاری و حمایت های لازم به جایی که باید می رسید، نرسیده است.

در مورد پروژه آب شیرین کن ترکیبی خورشیدی خود توضیحی دهید

در جهانی که به شدت به انرژی نیاز است اما با توجه به محدودیت تولید انرژی، این عمل به سختی صورت می گیرد، انرژی خورشیدی می تواند پاسخی مناسب برای این نیاز انسان باشد؛ چرا که این انرژی پاک، ارزان و تقریبا بی پایان است. یکی از معظلات جدی این سال های استان بوشهر مسئله آب است، این طرح با توجه به بحران جدی آب در استان می تواند در آینده نزدیک بسیار کارگشا باشد.

استان ما از چندین نظر دارای پتانسیل بالایی جهت سرمایه گذاری در اینگونه طرح ها است: اولا میزان تابش خورشید و تعداد روزهای آفتابی در استان ما دارای وضعیت بسیار مناسبی هست و دوما قرار گرفتن ما در کنار دریای خلیج فارس است. این دو عامل بسیار تاثیر گذار هستند و هر کشور دیگری این شرایط را داشت به نحو بسیار جدی تری از آن استفاده می کرد ولی متاسفانه ما به کل آن را رها کرده ایم. به طور مثال کشور آلمان با اینکه میانگین تابش و تعداد روزهای آفتابی آن از کشور ما بسیار کمتر است ولی مشاهده می گردد در این زمینه بسیار خوب کار کرده و این کشور از سال ۲۰۱۰ تاکنون سرمایه گذاری عظیمی برای تامین انرژی مورد نیاز خود از منابع تجدید پذیر از جمله انرژی خورشیدی آغاز کرده است و حالا با ثبت رکورد تولید ۸۵ درصد برق مصرفی خود از منابع تجدید پذیر به عنوان سردمدار این حرکت در دنیا به حساب می آید.

در طرح جدید ما بطور ترکیبی از سیستم اسمزی و سیستم خورشیدی جهت شیرینی سازی آب استفاده می گردد که با توجه به نوآوری های که در طراحی اولیه اون انجام شده می تواند عملکرد بسیار مناسبی داشته باشد. بنده از دوران کارشناسی بر روی آب شیرین کن خورشیدی کار کرده ام و در همین زمینه آب شیرین کن نیز یک کتاب بسیار خوب با همکاری استادم در حال تالیف داریم که اکثر کارهای آن انجام شده و امیدوارم به زودی چاپ گردد. همچنین کتاب نیز در زمینه نیروگاه حرارتی با همکاری استادم ترجمه کرده ام که در حال انجام کارها جهت چاپ می باشد. همه اینها نشان از این دارد که در این زمینه تجربه و تخصص کافی وجود دارد و تنها نیاز به اعتماد و حمایت مسولین است که این طرح و طرح های دیگر به سرانجام برسد.

در این خصوص چه پیگیری هایی داشته اید؟

چند سال است که بنده از راه های مختلف پیگیری کرده ام و همیشه هم صبور بودم و می گفتم در آینده حل می شود ولی اکنون به این نتیجه رسیدم که عزمی برای حمایت جدی وجود ندارد و فقط به شعار بسنده شده است. کل پیگیری های این چند سال را اگر بخواهم خلاصه بگم این است که: "ما می توانیم ولی نمی خواهیم". تعارف را باید کنار گذاشت باید این مسائل گفته شود تا شاید مسولین بیدار شوند مگر نه هر روز شرایط بدتر می شود. تاکنون جاهای مختلفی برای پیگیری مراجعه کرده ام و مدارک و رزومه داده ام و همه هم گفته اند بعدا تماس گرفته می شود ولی دریغ از یک تماس!

هیچ اشتیاق و عزمی مشاهده نمی گردد و اگر پافشاری کنی یک نامه برایت می زنند به یک سازمان دیگر که از بس این نامه بازی ها تکرار می شود که خسته می شوی و در آخر هیچ که هیچ. مشکل جدی ما شعار زدگی است. همه مسولین حمایت از جوانان و نخبگان را یک اصل می دانند و همیشه بر روی این موضوع تاکید دارند ولی وقتی حرف از میدان عمل وسط می آید همه کنار می کشند. راه حل چیست؟ مطمعنا یکی از این راه حل ها فشار رسانه ها و مطالبه گری مردم است. مگر چه مدت از زمانی که مردم دشتستان برای مشکل آب به خیابان ها ریختند می گذرد؟ پس چرا از طرح هایی که می تواند به مشکل آب کمک کند حمایت نمی شود؟ دلیل آن این است که مسولین ما نگاه دراز مدت ندارند و حاضر نیستند در طرح هایی که ممکن است 10 سال دیگر ثمره بدهد سرمایه گذاری بکنند چون می گویند که فوقش چند سال دیگر این مسولیت بر عهده من است و بجای اعتماد به نیروهای داخلی آن را آماده خریداری می کنند و با یک شوک ارزی با مشکل بزرگ تامین آن روبرو می شوند.

یکی از کسانی که بنده مکرر برای طرح آب شیرین کن ترکیبی خورشیدی به ایشان مراجعه کردم نماینده بوشهر در مجلس بود که ایشان قول پیگیری دادند و گفتند تماس می گیریم چندین ماه گذشت و هیچ کس تماس نگرفت. بعد از 7 ماه که بنده خواستم نتیجه پیگیری رو مطلع شوم از دفتر ایشان شروع کردم ولی پاسخی نگرفتم و حتی گفتند رزومه بنده دست نخورده در دفتر باقی مانده است. دفتر ایشان گفتند که  مستقیما با خودشون ارتباط برقرار کنم که متاسفانه باز هم پاسخ درستی داده نشد و پیام های ما در اکثر اوقات بی پاسخ می ماند، در آخر بنده در پیام رسان اینستاگرام برای ایشون کامنتی گذاشتم و با رعایت احترام درخواست اعلام نتیجه پیگیری های ایشان روا داشتم که متاسفانه بنده رو بلاک کردند و کامنت من رو هم پاک کردند.

چقدر به نتیجه بخش بودن پیگیری های تان امیدوارید؟

نیاز به تغییر رویکرد جدی است. مسولین باید عزم و اشتیاق لازم را برای طرح های مورد نیاز توسعه ای استان نشان بدهند وگرنه همین روال ادامه پیدا می کند. در شرایطی که بیکاری بیداد می کند تنها راه این است که کارآفرینی گسترش پیدا کند و جوانان را به کار دولتی عادت ندهیم که این ظلم به آنها است.

یک مسئله مهم دیگر این است که از شعار دور شویم و به سمت عمل حرکت کنیم با حرف هیچ چیز درست نمی شود باید در عمل به جوانان اطمینان کرد.

راه را باید هموار کرد تا همه به سمت کارآفرینی بروند و نه اینکه در مسیر موانع متعدد بگذاریم و او را از این کار پشیمان کنیم. یک نکته مهم دیگر رسانه ها هستند که رسالت آنها باید پیگیری و حل مشکلات مردم باشد و از این طریق به مسولین فشار آورده و در این راه به مردم کمک کنند. نیروی انسانی موجود در کشور بسیار بی نظیر بوده و متاسفانه ما هر ساله شاهد مهاجرت بهترین آنها به خارج از کشور هستیم. بجای اینکه این نیروی انسانی در خدمت توسعه کشورش باشد به ناچار و به دلیل بی توجهی ها مجبور است برای کشورهای دیگر کار کند. ما می توانیم و حتما هم می توانیم ولی گاهی اوقات نمی خواهیم. امیدوارم به زودی شاهد تغییر رویکرد جدی مسولین در این زمینه باشیم و روز به روز ایران اسلامی ما به سمت پیشرفت و توسعه حرکت کند.