نسخه چاپي
خانم مدیرکل؛ ادعایتان را ثابت کنید
خلیج فارس: تا قبل از خروج این فهرست گمان می کردیم که واقعا دست ارشاد چنان که مدیرانش می گویند، از آگهی دولتی خالیست، اکنون هم که لیست بیرون آمده است، دوباره چیزی نگفته ایم چون اصولاً از هر چه خیر در ارشاد است، دل بریده ایم اما این فقره توجیهات نوعی نمک بر زخم پاشیدن است.
كدخبر: id-198812
تاريخ: 2018-05-14 13:29:12

خلیج فارس: در روزهای گذشته، دو فقره نامه از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر به دفتر هفته نامه های محلی رسیده است، یکی به تاریخ 16 اردیبهشت ماه سال جاری و دیگری به تاریخ نوزدهم همین ماه. اولی با این مضمون که در صورت تمایل به دریافت آگهی از ارشاد، نشریات باید نسبت به اصلاح وضعیت انتشار نشریه خود آن هم به میزان نود درصد اقدام کنند. دومی نیز با مضمونی مشابه و تاکید بر این که «در راستای توزیع عادلانه آگهی ها» علاوه بر منظم کردن انتشار نشریه باید نسبت به معرفی نمایندگی در شهرستان بوشهر و سایر شهرستان ها نیز اقدام نمایند!

به نظر می رسد که این دو نامه در واکنش به انتشار جدول آگهی های توزیع شده در سال 96 نوشته شده و نیم نگاهی نیز به نشست مدیران مسئول نشریات مکتوب با استاندار داشته، زیرا مسئولان ارشاد با احتمال طرح موضوع از طرف برخی مدیران مسئول، با تلفن به نمایندگان نشریات سعی داشتند تا هر طور شده، نامه را به مدیران مطبوعات برسانند. فاصله زمانی دو نامه نیز بر واکنشی بودن آن گواه است.

فرستندگان نامه اول احتمالا خواسته اند برای تخصیص آگهی های بیشتر به یکی دو مطبوعه خاص توجیه بتراشند و «نظم انتشار» آنها را دلیل تخصیص آگهی بیشتر اعلام کنند اما بعد که متوجه شده اند که برخی از نشریات دیگر که بسیار کمتر آگهی دریافت کرده اند نیز مشکلی در نظم و ترتیب انتشار نداشته اند، توجیه دیگری دست و پا کرده اند و در نامه ای که سه روز بعد تنظیم کرده اند، علاوه بر نظم در انتشار، داشتن نمایندگی در مرکز استان و دیگر شهرستان ها را هم به شروط دریافت آگهی اضافه کرده اند. در واقع این طور بر می آید که آنها قبای شرایطشان را مطابق قامت یکی از هفته ناهه ها بریده اند که از نظر ریالی یکی از بیشترین سهمیه آگهی ها را داشته است!  

از مضمون این دو نامه چنین بر می آید که لابد یکی از هفته نامه ها که 90 آگهی در سال 96 دریافت داشته و بر حسب اتفاق وابسته به مدیر کل اسبق ارشاد است، هم دارای انتشار منظم بوده و هم دارای نمایندگی در تمام شهرستان ها و  برخی هفته نامه ها (مثل خلیج فارس) هم که مرتب منتشر می شود و فقط 15 آگهی در سال گذشته دریافت داشته، نه از نظم انتشار برخوردار بوده و نه   نماینده در شهرستان های استان داشته است.

در باره مشروط کردن دریافت آگهی به معرفی نماینده از طرف مطبوعات، آن هم نمایندگی در همه شهرستان های استان به نظر می رسد یا نفس مسئولان محترم ارشاد استان از جایی گرم بلند می شود یا کلاً از اوضاع و احوال و حال و روز رسانه ها بی خبرند.

اما در مورد حکم به منظم کردن انتشار نشریه - که اگر واقعاً به چنین قانونی عمل شده باشد، محل ایراد نیست -  باید به مدیر کل محترم ارشاد یادآور شد که تا پیش از سال 88 و تا قبل از آن که سلف شما یعنی مدیر کل اسبق ارشاد یعنی همان کسی که نشریه وابسته اش اکنون در صدر دریافت کنندگان آگهی ارشاد قرار دارد، به دستور استانداران دولت اصول گرا، کلیه آگهی های مطبوعات منتقد و اصلاح طلب را به دلیل نقد مدیران دولت احمدی نژاد قطع کند، این نشریات به صورت منظم انتشار می یافتند. آن تنگنای شدید و محاصره اقتصادی، نشریاتی چون پیغام، نسیم، نصیر، خلیج فارس، بیرمی، بهارستان و ... را  مجبور کرد که بین تعطیلی و ورشکستگی همیشگی و انتشار نیم بند و کج دار و مریز، راه دوم را انتخاب کنند به این امید که عمر آن دولت سرآید و دولتی عادل تر و مهربان تر نسبت به مطبوعات بر سر کار آید و اوضاع کمی به سامان برسد. آن دولتی که انتظارش را داشتیم، آمد و شما هم بر مسند ارشاد نشستید و اکنون می بینیم که اوضاع نشریات منتقد نه «همان سیرت و سان است که بود» بلکه بدتر از قبل هم شده و نشریه وابسته به آقای مدیر کل اسبق، در مدیریت شما هم کماکان بر صدر دریافت کنندگان اگهی نشسته است.

تا قبل از خروج این فهرست گمان می کردیم که واقعا دست ارشاد چنان که مدیرانش می گویند، از آگهی دولتی خالی است اکنون هم که لیست بیرون آمده است، دوباره چیزی نگفته ایم چون اصولاً از هر چه خیر در ارشاد است، دل بریده ایم اما این فقره توجیهات نوعی نمک بر زخم پاشیدن است.

اکنون تنها انتظاری که از خانم ماحوزی و ارشاد می رود، آن است که برای اثبات این ادعا که در سال 96 مبنای توزیع آگهی ها انتشار منظم مطبوعات بوده است، تعداد شماره های انتشار یافته هر هفته نامه را منتشر کنند تا موجب اقناع منتقدان شود.

در مورد داشتن نمایندگی در شهرستان ها نیز جای این پرسش باقی است که وقتی نشریات دارای دفتر و هیات تحریریه مستقل در مرکز استان قادر به داشتن نماینده شهرستانی نیستند، چگونه هفته نامه ای که محل استقرارش در مغازه ای 6 متر مربعی در یکی از کوچه های خیابان بهشت صادق است، می تواند در شهرستان های استان نمایندگی داشته باشد؟! مگر این که نمایندگان آن هفته نامه، کارمندان ارشاد شهرستان ها باشند!
منبع: پیغام